50 jaar geleden veroordeelde de VN het Zionisme

Stemming VN resolutie Zionisme (Wikipedia)

Op 10 november 1975 veroordeelde resolutie 3379 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties  het racistisch en discriminerend karakter van het Zionisme. De motie werd in 1991 herroepen, in de veronderstelling dat het Israëlisch zionistisch regime zichzelf zou hervormen na de val  van de Berlijnse muur en het Zuid-Afrikaans apartheidssysteem. 

Ludo De Brabander (Vrede vzw): “De stemming in 1975 moet gezien worden in de context van het zionistisch streven vanaf eind 19de eeuw naar een joodse staat, de stichting van Israël en de oorlogen van 1967 en 1973. Het door de kolonisatie en de oorlogen (in de regio) geïsoleerde  Israël haalde de banden aan met het Zuid-Afrikaans  apartheidsregime. Andere elementen die een rol speelden in het tot stand komen van de resolutie waren de dekolonisatie en de koude oorlog.”

“Met het einde van de koude oorlog in 1991 verdween ook de Sovjet-Unie die de resolutie mee had gesteund. Verder waren er perspectieven voor vrede, met bijvoorbeeld de onderhandelingen in Madrid (nadien door het eerste Oslo-akkoord van tafel geveegd). Dat alles leidde ertoe dat de veroordeling van Israël als racistische zionistische entiteit in ’91 als een anachronisme aanzien werd, en dus herroepen werd.”

RC: Tijdens zijn toespraak in 1975 wees de Israëlische ambassadeur bij de VN erop dat ‘de Arabieren’ in Israël evenveel rechten hebben als de joden. Deze stelling hoorde ik onlangs ook in de media hier.
LDB: “Dat klopt niet. De fundamenten van de segregatiepolitiek zitten al in de wetten die bij de oprichting van Israël werden gestemd. De wet op ‘terugkeer’ uit 1950 geeft aan iedere jood in de wereld het recht om naar Israël te komen en het burgerschap te krijgen, terwijl de Palestijnse bevolking die (in 1947) gevlucht of verdreven was het recht op terugkeer ontzegd wordt.”

“Er zijn ook allerhande voordelen die gekoppeld zijn aan het lidmaatschap van de ‘joodse natie’, en niet aan het Israëlisch burgerschap. De 20% Palestijnse bevolking met Israëlische nationaliteit  heeft die rechten dus niet.”  

“Israël heeft een formeel democratische kiesstelsel waaraan Palestijnen met de Israëlische nationaliteit ook mogen deelnemen. Ze halen 10% van de zetels in de Knesset. Maar ze nemen nooit echt deel aan de macht en er is een complexe subtiele structuur van discriminatie. Zo werden de gestolen gronden van de gevluchte Palestijnen niet geconfisqueerd door de Israëlische staat, maar ondergebracht van het Jewish National Fund. “

“In 2018 is de Jewish Nation State Law gestemd die zegt dat Israël er is voor haar joodse bevolking en dat het zelfbeschikkingsrecht enkel geldt voor die joodse bevolking. Dit betekent dat de Arabische bevolking bestaat uit  tweederangsburgers. Verder is er bijvoorbeeld een wet gestemd die huwelijken van Israëlische Palestijnen met Palestijnen uit de Westelijke Jordaanoever niet toelaat. Joden mogen trouwen met gelijk welke jood afkomstig uit welke plaats dan ook in de wereld. “

“De Palestijns-Israëlische organisatie Adalah heeft 65 discriminerende wetten gedetecteerd. “

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS