Posts under ‘Internationale politiek’

De buitenlandse druk om uit de politieke impasse in Kenia te geraken lijkt stilaan vruchten af te werpen. Ex secretaris-generaal van de VN, Koffi Annan voerde de afgelopen dagen weer onderhandelingen met Kibaki en Odinga. En er is een akkoord. Maar waarover ? Jos Geudens vertelt er ons meer over vanuit Kenia.

Uitzending Vrije Radio – 18 december 2007 In Somalië escaleert andermaal het geweld. In december vorig jaar werd de Unie van Islamitische Rechtbanken verjaagd en werd met Ethiopische militaire steun een nieuwe regering geïnstalleerd (zie ook onze eerdere berichtgeving). Dr. Marleen Renders van de Universiteit Gent schreef haar doctoraal proefschrift over Somaliland en schetst de […]

Van maandag 9 juli tot woensdag 11 juli kwamen een 150-tal vertegenwoordigers van regeringen in Brussel bijeen op het eerste Forum voor Migratie en Ontwikkeling. De aanzet voor dit Forum werd gegeven op een VN-conferentie in New York in september 2006. De Belgische overheid stelde zich kandidaat om dit eerste forum te organiseren en nam […]

Op 16 juni is het de internationale dag van de Afirkaanse jeugd. In het Antwerpse zuiderpershuis stonden naast concerten, film en een diner ook enkele gasten op het programma die toelichting gaven over het gebeuren. Giramata Schmith, Jean-Jacques Schul en Marième Diop staan ons tewoord. De nadruk ligt voor IDAY bij het basisonderwijs voor de […]

In Heiligendamm begint deze week de top van de G8, zeg maar de club van de rijkste industriële landen: V.K. Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan, de V.S., Canada en Rusland. Daarover wordt ook via het internet druk verslag uitgebracht door onafhankelijke media, zoals bijvoorbeeld Indymedia of Flashradio. Op deze internetradio wordt gedurende de top en de […]

(interview en français) Eind januari, begin februari werden in Bas-Congo manifestaties bloedig de kop ingedrukt. Kungu Luziamu organiseert in de Matonge-wijk een solidariteitsactie, ondersteund door gasten van uiteenlopende Afrikaanse pluimage. Muziek, dans, en tentoonstelling in Brussel. Maar wat is er toen precies gebeurd in Bas-Congo ? “Dat België de politieke kaart van Kabila trekt vind […]

Een van onze redactieleden was even op uitstap naar de Iraanse “Westhoek”,  het grensgebied met Irak en Koeweit. Daar werd twee decennia geleden gedurende 8 jaar de eerste golfoorlog met Irak in loopgraven uitgevochten.  We vragen hem uit over deze niet zo populaire vakantiebestemming. Verder luisteren samen naar enkele opnames die hij daar maakte van op de lokale […]

Wat is er allemaal aan de hand in Italië waar premier Prodi zijn ontslag een dikke week geleden indiende en intussen met een “nieuw kabinet op de proppen kwam. Wat was de aanleiding van de regeringscrisis en wat is er nu veranderd ? Onze correspondente Eva licht toe vanuit Italië.

Het Wereld Sociaal Forum editie 2007 is afgelopen. Zeer uiteenlopende ateliers werden georganiseerd in Naïrobi, met één rode draad: een alternatief uitbouwen voor de neo-liberale politiek die vandaag de agenda van “de groten der aarde” beheerst. In de studio hebben we Saartje Boutsen van Vredeseilanden vzw. Zij is net terug uit Kenia en besprak daar […]

Vrije Radio – 14 januari 2007 President Bush heeft zijn langverwachte toespraak gehouden waarin hij zijn ‘nieuwe strategie’ aankondigt: meer militaire troepen en meer veiligheidsinspanningen van de kant van de Iraakse regering. Daar is weinig nieuw aan zegt Ludo De Brabander van Vrede vzw. Het plan van Bush is een weerspiegeling van de filosofie van […]

Vorige week zaterdag was er een Nationale Solidariteitsdag met Venezuela in Brussel en Radio Centraal was erbij. Joris Willems sprak er met: – Wim Benda van Vonk en Handen Af Van Venezuela – de Venezolaanse ambassadeur in Brussel, Alexandro Fleming – de Gregory Wilpert, en tot Venezolaan genaturaliseerde Noord-Amerikaan, redacteur van venezuelanalysis Verder ook nog een […]

Naar aanleiding van de presidentsverkiezingen van zondag 3 december spreken we met Erik Demeester van Handen af van Venezuela. We hebben het over het “populisme” van Chavez, zijn economisch en sociaal beleid. Op zaterdag 9 december gaat er een  Nationale Solidariteitsdag met Venezuela door in Brussel.

Tomas Baum, directeur van het Vlaams Vredesinstituut, is onze studiogast. We hebben het over de legale Vlaamse wapenhandel. Het Vlaams Vredsinstituut publiceerde in oktober 2 rapporten over de Vlaamse wapenhandel Na een introductie van het Vlaams Vredesinstituut  praten we eerst over de wettelijk beperkingen van de Vlaamse wapen uitvoer en -doorvoer. Daarna gaan we dieper in op (legale) wapenuitvoer en  -doorvoer: […]

Nu heeft Belgie meer stemmen, en dus beslissingsmacht, in het IMF dan Indië maar er is verandering op komst. John Vandaele van MO magazine legt uit hoe de vork nu op de steel zit en waarom de zaken zullen veranderen.

Rabijn Weis van Neturei Karta over de oorsprong van Nuturei Karta en waarom ze tegen het Zionisme zijn:
Meerderheid van beperkte gemeenschap in Palestina die er al honderden jaren was zeer religieus en leefde in harmonie met andere gemeenschappen.Toen begon de zionistische kolonisatie. Traditionele gemeenschap begin zich te verzetten tegen het zionisme. Weiss herhaalt verschillende malen tijdens het interview dat de belangrijkste leiders van de joodse gemeenschap tegen het zionisme waren. Vanaf de jaren dertig werden de joden die zich tegen het zionisme keerden Neturei Karta. Aramees voor ?beschermers van de stad? genoemd naar een verhaal uit de bijbel waarbij een aantal wijzen die bij een dorp aankomen vragen wie de beschermers van de stad zijn. Neturei Karta.In de anti-zionistische slogans en graffiti die op de muren van de joodse wijken stonden en staan worden de Zionisten vernielers van de stad genoemd en de anti-zionisten de beschermers of “Neturei Karta”.

Volgens Weiss heeft god de joden gebannen van het heilig land omdat ze spiritueel faalden en ze mogen geen stappen ondernemen om die verbanning ongedaan te maken. De zionisten maakten misbruik van het verlangen naar het beloofde land om joden te lokken naar Palestina. Maar zelfs moest Palestina leeg geweest zijn dan hadden de joden daar niets te zoeken volgens Weiss. Maar doordat de palestijnen er al zitten maken de Zionisten het er alleen maar erger op want ze stelen het land van anderen, wat ook al in tegenstalling is met de Torah. Judaisme bestaat al duizenden jaren zegt Weiss terwijl Zionisme ongelovige nieuwlichterij is en dus in konflikt met de traditionele joodse gemeenschap in Palestina. Theodore Herzl, de aartsvader na het zionisme, wilde het judaisme van een religie tot een nationaliteit transformeren met land, leger en trots. Materialistisch en goddeloos, aldus Weiss. Eerst wilden ze naar Oeganda of elders, maar daarvoor zouden de atheistische zionisten geen steun krijgen van de meer ortodoxe joden. Het idee werd dus dat alle joden verlangden naar het heilig land en dat de tijd dat de verlossing gekomen is. Dat klopt niet volgens Weiss: god heeft ons wegens onze zonden verbannen van het heilig land als natie en zo staat het in de thora.

Lucas Catherine relativeert de stelling dat er altijd een joodse aanwezigheid geweest is in Palestina. Die was er inderdaad maar was op het einde vande 19e eeuw gereduceerd tot één familie. In periodes waar er geruchten waren dat een messias op komst was was er een golf van terugkeer naar joden naar Palestina en was de joodse vertegenwoordiging wel belangrijker.

In het volgend geluidsfragment legt Weis uit waarom veel orthodoxe joden nu toch voor israel zijn, of zich niet laten horen ertegen:
Van vóór de kreatie van Israel kregen de zionistische stichters kontrole over de joodse gemeenschap en er ontstond verdeeldheid. De Agudas Yisroel beweging vond dat ze in de regering moesten vertegenwoordigd zijn. Ze moeten niet naar het leger en hangen geen israelische vlaggen uit maar hebben wel vertegenwoordigers in instellingen van de staat Israel. Om de steun van de orthodixe joden te garanderen begonnen de zionisten volgens Weiss op angst in te spelen: de zionisten zeiden dat er een religieus konflikt met de arabieren is die de joden haten en dus is er een joodse staat nodig voor bescherming. Veel joden zijn niet echt voor de staat Israel, aldus Weiss, maar ze zijn wel bang van de moslims als gevolg van de zionistische vrees- propaganda en daarom steunen velen toch de staat Israel.; omdat die een bescherming tegen de arabische omgeving zou vormen. Veel orthodoxe joden, om niet te zeggen de meeste, ook in Antwerpen, zijn echter tegen het Zionisme maar durven niet spreken wegens de intimidatie.

Lucas Catherine beaamt dat Agudas, een overkoepelende orthodoxe joodse organisatie, oorspronkelijk tegen het Zionisme was. De eerste jood die vermoord werd door andere joden was de vertegenwoordiger van Agudas in Palestina, Jacob Israel de Haan, een Hollandse jood. Hij werd vermoord in 1924 toen hij een petitie ging afgeven die de Palestijnen steunde in hun verzet tegen de Zionistische kolonisatie.
Catherine gaat akkoord dat praktisch/financiele motieven veel orthodoxe joden ertoe heeft gebracht Israel te tolereren en te steunen maar preciseert dat ook de holocaust een cruciale faktor was:De angst die de genocide veroorzaakt heeft zorgde voor een omslag. Anderzijds was er inderdaad een sterk financieel motief: door deel te nemen aan de “joodse” staat kregen de orthodoxen subsidies en konden ze religieuze regels doen opleggen, met daaraan opnieuw een aantal inkomsten verbonden.

Rabijn Weiss van Neturei Karta over de steun die Neturei Karta krijgt, en de steun in Antwerpen
Het verhaal dat ze bij hun betogingen maar met een dozijn zijn klopt niet volgens Weiss. Neturei Karta voert actie met andere andere organisaties onder de CRC koepel (nvdr: Central Rabbinical Congress, gesticht in 1948 door de minder radikale Satmar organisatie). Weiss verwijst naar rabijn Teitelbaum een belangrijke rabijn die ontsnapte aan de holocaust. Teitelbaum was sterk anti zionistisch was, emigreerde van Jerusalem naar New York en richtte anti-zionistische organisaties op. Er kwam 100000 mensen spontaan op straat in het midden van de nacht toen zijn overlijden bekend werd in ’79. Zijn kozijn en opvolger stierf in april op 91 jarige leeftijd. (nvdr: Burgemeester Bloomberg woonde zijn begrafenis bij). Volgens Wess heeft de anti-zionistische Teitelbaum veel volgers in Antwerpen. Maar ze zullen niet praten want ze zijn bang voor repercusies. In de VS, Montreal en Jerusalem durven ze meer praten, ondanks de soms hevige aanvallen. Dit komt doordat de anti-zionistische groep in die steden groter is en zelfvoorziend.

Lucas Catherine stelt dat de massabetoging ter ere van Teitelbaum waarnaar Weiss refereert moet geinterpreteerd worden als een eerbetuiging aan de man als religieus leider, eerder dan aan zijn anti-Zionistische overtuiging. Anderzijds blijven volgens Catherine veel orthodoxe joden “a-Zionistisch”. Ze steunen Israel niet maar vinden openlijke kritiek naar buiten ongepast. In Antwerpen is Shmiel Mordche Borreman de enige orthodoxe jood die luidop tegen Israel ageert. Borremans is oprichter van anti-zionistisch Jesjoeroen, Joden tegen zionisme.
Catherine vertelt verder over de unie van progressieve joden, in Brussel aktief, die zich ook kritisch opstellen ten opzichte van Israel. Ze gaan hierin echter niet zover als Neturei Karta en staan de verdeling van Palestina in twee staten voor. Hun vertegenwoordiging in Vlaanderen is bovendien zeer beperkt.

In het volgend geluidsfragment heeft Weiss het over de opositie en intimidatie die anti-zionistische joden ondervinden in het algemeen en in de VSA door AIPEC in het bijzonder:
Als ze demonstreren worden ze fysiek aangevallen.Ze moeten beschermd worden door de politie. Weiss geeft als voorbeeld Londen, waar Neturei Karta een officiele vertegewoordiging heeft. Dat soort aanvallen wordt niet georganiseerd door Israel, maar wel getolereerd.

Ook politiek zijn er organisaties die ageren tegen anti-zionisten. AIPAC in de VS is de belangrijkste. Die volgen de media en reageren op kritiek aan het adres van Israel; schrijven de pers aan, dreigen niet meer te adverteren, noemen ze anti-semiet.Mensen worden ontslagen na betogingen, want werkgevers worden gekontakteerd en onder druk gezet om deelnemers aan betogingen te ontslaan. Een paar jaar geleden had CRC een aantal anti-israelische radiospots geplaatst. Direct erna werd een e-mail en fax campagne opgestart om winkels te boycotten die CRC gebruiken voor het verkrijgen van kosher- certificaten. Het certifieren van kosjer voeding is een belagrijke bron van inkomsten voor Rabbinical organisations. Anti-zionistische leraars in scholen geleid door zionisten kunnen hun mond niet open doen. Dan heeft Weiss het over AIPEC “american israeli public affairs commitee”. Als iemand zich uitspreekt voor de palestijnen of tegen Israel dan zal AIPEC ervoor zorgen dat hij de verkiezingen verliest. Weis haalt verder het voorbeeld aan van twee politici in Atlanta die kritisch waren en de verkiezingen verloren door AIPAC druk. Iedereen van president tot bodem, democraten en republikeinen komt jaarlijks zijn steun betuigen aan AIPEC. En dat is maar 1 van de organisaties. Verder veteld Weiss over de Israelische politie die een sinagoog van anti-zionisten vorig jaar binneviel en alles kort en klein sloeg. In America beschermt de politie hen tenminste nog.

Lucas Catherine getuigt van het feit dat op de grootste joodse website in Antwerpen, het forum van Henri Resenberg, in augustus nog werd opgeroepen om Borreman, de anti-zionistische jood, neer te schieten. Hij wijst er verder op dat de zionistische lobby zeker niet alleen uit joden bestaat maar vooral uit konservatieve kristenen. Dit lijkt in tegenspraak met het feit dat de kristenen altijd de joden vervolgd hebben. Door een gepaste interpretatie van de bijbel slaagden de konservatieve christenen er echter in hun jodenhaat om te buigen tot een fanatieke aanhang voor Israel.

Neturei Karta wordt een aantal zaken verweten: zo kreeg rabijn Hirsh, Neturei Karta leider in Palestina, kreeg geld van Arafat
Weiss ontkent dat niet maar ziet er ook geen graten in. Hirsh was vertegenwoordiger van de joden in het gebied onder beheer van de palestijnse autoriteit. Als die hem betaalde, dat god hem dan zegene, aldus Weiss. Neturei Karta heeft als organisatie niets ontvangen van Arafat maar het is mogelijk dat Hersh iets gekregen heeft en “so what”. Weiss vermeld dat Hirsh in Jerusalem door tegenstanders zuur in zijn gezicht gesmeten kreeg en daardoor nu op een oog blind is. Volgens Weiss is die beschuldiging weer een manier om alle tegenstand tegen Israel zwart te maken: de palestijnse autoriteit is terroristisch, en Israel door zijn erkenning in de VN heeft een legitimiteit die het misbruikt.Dat Israel in 1947 erkend is was niet de wil van de joden, aldus Weiss, noch van de christenen, noch van de moslims. Verder vermeldt hij dat hoofdrabijn van Jerusalem in november ?47 een brief zou geschreven hebben naar de voorzitter van de VN om te vragen Jerusalem buiten de staat Isreal te houden. De pro-israelische propaganda heeft geleid tot de fout van de reatie van Israel.

Lucas Catherine zegt dat de samenwerking met de Palestijnse autoriteit in overeenstemming is met de orthodox-joodse instelling dat de joden de overheid van het land waar ze blijven moeten eerbiedigen. Arafat had ook een joods minister van joodse aangelegenheden benoemt met eigen budget, en op die manier is er aleszins ook geld gevloeid van de Palestijnse autoriteit naar joden in Palestina. De demonisering van de Palestijnse autoriteit doet denken aan het beeld dat geschetst wordt van het lot van de joden in de Arabische wereld, een beeld dat volgens Catherine volledig verkeerd is: de behandeling van de joden in Europa is sedert de kruistochten verschrikkelijk geweest, in de Arabische wereld was dat niet zo.

Een ander zwaar punt van kritiek op Neturei karta is de houding tegenover Iran. Neturei Karta heeft goede relaties met Iran, wiens president recentelijk voor de vernietiging van Israel pleitte. Neturei Karta heeft Iran ook een aantal keren bezocht en gesproken met politieke vertegenwoordigers. We legden Weiss hierover het vuur aan de schenen:
De vijandigheid tussen joden en moslims is een politieke zaak aldus Weiss. Vroeger waren er goede relaties overal in de moslimwereld, veel beter dan tussen joden en christenen.
Joden hebben over ?t algemeen in redelijk goede omstandigheden geleefd in Iran, ondanks het feit dat er geen mensenrechtengroepen bestonden. Zelfs sinds de tijd van de ajatolas hebben de joden nog vertegenwoordigers in de regering en mogen ze nog altijd hun godsdienst uitoefenen. Weiss begrijpt de stelling van Ahmadinedjad dat de Europeanen maar in Europa een gebied aan de joden hadden moeten geven, niet het land van een volk dat niets te maken had met de genocide.
Ahmadinedjad heeft de holocaust een mythe genoemd die misbruikt wordt. Volgens Weiss heeft hij de holocaust niet echt ontkend. En wat hij zei was een (ongelukkige) respons op de druk waaronder hij stond en Weiss herhaalt dat alle politieke en religieuze vertegenwoordigers die hij gesproken heeft tegen Israel waren, niet de joden. De joden in Iran worden nog altijd beschermd. Er zijn nog 35000 joden in Iran, de sinagogen in Iran zijn duidelijk aangegeven, in Londen niet. Iran is dus niet ant-joods. De te volgen politiek tegenover Iran, volgens Weiss, is ze niet in een hoek te drummen. Hij wijst er ook nog op dat Israel ook gezegd heeft dat ze kernwapens zullen gebruiken ?indien nodig? en vraagt wat we daaronder moeten verstaan.

Lucas Catherine bevestigt dat de joden in Iran getolereerd worden en dat ze een aantal vertegenwoordigers hebben in het Iraans parlement. Er zijn duidelijke punten van overeenstemming tussen het theocratisch regime in Iran en de orthodoxe joden. Beiden verwerpen ze de scheiding tussen kerk en staat. Catherine wijst erop dat die godsdienstinmening ook in Israel bestaat: er kan alleen getrouwd worden volgens de religieuze wet, er is geen openbaar vervoer op zaterdag etc etc… Orthodoxe joden nemen soms standpunten in die veel extremer zijn dan de meeste moslims, bijvoorbeeld in verband met de houding tegenover vrouwen. Tijdens de gay pride in Jerusalem zijn er pamfletten uitgedeeld die een beloning uitloofden aan diegene die holibi’s zou vermoorden. Er zijn ook duidelijke raakvlakken de extremistische protestanten.

Catherine eindigt met het nieuws dat de Israelische defensieminister Peretz, een Marokkanse jood met dubbele nationaliteit, door drie joodse intellectuelen voor oorlogsmisdaden is aangeklaagd in Marokko.