Redactie Radio Centraal Rotating Header Image

Geen fijn stof taks voor lease-auto’s. Schuld van Wallonië?

Share

Op 19 september presenteerde de Vlaamse deelregering een plan voor een vergroening van de belastingen op auto’s met, onder andere, hogere taksen op de meer vervuildende dieselauto’s. Een dag later al bleek er een serieuze adder onder het gras te zitten: de belastingsverhoging geldt niet voor de al zwaar gesubisidieerde en ook in de realiteit meer vervuilende (want grotere en diesel) lease auto’s

Het probleem zit bij het feit dat belastingen op auto’s naar de gewesten overgeheveld zijn maar dat de belastingen op lease-auto’s via de leasebedrijven verrekend wordt. Een significant hogere belasting in één gewest kan een leasebedrijf zo vermijden door een verhuis naar de buren. Bevoegd Vlaams minister Annemie Turtelboom wijst naar de vinger naar Wallonië “dat momenteel geen samenwerkingsakkoord met de andere gewesten wil ondertekenen”.

We bellen met Charlotte Quevedo, woordvoerster van bevoegd Waals minister van financiën  Christophe Lacroix (PS).
Wallonië ziet momenteel de belastingen op lease auto’s volledig aan haar neus voorbij gaan omdat de belaste firma’s in Vlaanderen en brussel gevestigd zijn.   Wallonië zegt dat het vragende partij is voor een meer logisch systeem dat de gebruiker belast in plaats van de lease-firma. De vraag is dus of Vlaanderen zal aanvaarden dat een halt toegeroepen wordt aan de transferts in haar richting. Naast de discussie van belasting op lease firma’s resulteert het ganse systeem van geleasde met belastingsgeld gesubsidieerde auto’s sowieso in een aanzienlijke  transfert aan belastingsvrijstellingen van nationaal naar Vlaams niveau waar de meeste  gebruikers zijn.
Na het klimaatbeleid lijkt ook in dit dossier het milieu het eerste slachtoffer te worden van het Confederaal overlegmodel.  Voorlopig altans… “De gesprekken gaan door”aldus Quevedo.

“Het lijkt ons dus  logisch om een systeem uit te werken dat de gebruiker zou belasten en niet de eigenaar van de lease-auto.” Continue reading →

Geen randvoorwaarden voor verkoop huis De Fraula

Share

Het OCMW-pand in de Klappeistraat is uitgeleefd en de stad Antwerpen besliste onlangs om het te verkopen. Vandaag was er een kijkdag voor potentiële kopers. Tijd voor een stand van zaken met Carl Bresseleers, die een bewonersgroep opstartte die pleit voor een behoud van het patrimonium en de functie. Bezorgdheden waar vooralsnog geen rekening mee gehouden wordt, zo bleek onlangs.

De verkoopzitting  is gepland op 26 oktober.

Continue reading →

Jong Groen Antwerpen

Share

Femke Meeuwsen en Frederik Van Den Bril werden in september 2015 verkozen tot respectievelijk voorzitter en ondervoorzitter van Jong Groen Antwerpen (JGA). Een jaar lang zetten ze zich in voor de groene belangen van Antwerpen, en daarbuiten.

Op  3 oktober trapten Femke en Frederik hun jaar af met een denkdag. Daar werd in samenspraak met andere leden van Jong Groen een jaarplan opgesteld, met de belangrijkste thema’s waaraan ze willen werken. Het speerpunt van hun programma is – niet verrassend – het thema klimaat. Daarom trekt JGA binnenkort met de Climate Express naar Parijs, waar van 30 november tot 11 december een belangrijke klimaatconferentie plaats vindt.

In de lijn van hun moederpartij Groen, houden de jonge groenen zich in Antwerpen ook bezig met oppositie. De controversiële verkeerscampagne van het stadsbestuur, waarbij voetgangers en fietsers aangemaand werden om zich nauwer aan de verkeersregels te houden, werd door Jong Groen op een creatieve manier bewerkt. Door middel van stickers met ludieke boodschappen wilden ze de focus omdraaien en net de fietsers en de voetgangers een hart onder de riem steken.

De komende weken plant Jong Groen een reeks activiteiten. Politicoloog Jonathan Holslag komt op 21 oktober spreken in de universiteit,  op 16 november vindt in het Ecokot een klimaatavond plaats en wie stoom wil afblazen kan op 6 november in de Zurenborger terecht voor Shake That Young Green Ass.

Rare liefde

Share

Het StrangeLove-festival, dit jaar van 15 tot 17 oktober in ‘t Werkhuys in Borgerhout, is alweer aan hets (!) vijfde editie toe. Het brengt een waaier aan diverse kunstvormen, zowel ‘passief’ als interactief, rond gender-identiteit, seksuele geaardheid, rollenpatronen … De eerste editie kwam er op initiatief van een paar Antwerpse jongelui die mekaar op gelijkaardige evenementen in andere steden tegenkwamen, en zich afvroegen waarom dat in zo’n cultureel rijke stad als Antwerpen niet kon. Drie maanden na de eerste brainstorm aan de toog was StrangeLove een feit, gefinancierd met eigen ouwe spullen, op de rommelmarkt verkocht. Intussen krijgt de vzw wat subsidie van de districten, naargelang de locatie van het jaar, en dit jaar ook van de provincie Antwerpen.

Voorwaarts!? European Coalition for Corporate Justice

Share

Alhoewel er prachtige internationale verdragen bestaan die de mensenrechten en het milieu beschermen, zijn die niet altijd afdwingbaar. Zelfs als de mogelijkheid bestaat om klacht in te dienen, kan dat vaak wel tegen een binnenlandse actor, of tegen een buitenlandse persoon of staat, maar niet tegen een buitenlands bedrijf. Als zo’n bedrijf dus een negatieve impact heeft op het milieu, of de mensenrechten schendt, is het quasi onmogelijk daar iets tegen te ondernemen.

Al enkele decennia zijn heel wat organisaties actief rond deze problematiek. Ze oefenen druk uit op bedrijven om meer rekening te houden met sociale en ecologische factoren; op staten om de belangen van hun eigen burgers meer te laten doorwegen; op grote investeerders om ‘foute’ bedrijven links te laten liggen … Deze strategieën leverden wel wat, maar weinig resultaat op. De ontbrekende schakel leek bindende wetgeving waarmee internationale bedrijven in hun thuisland aansprakelijk gesteld kunnen worden voor sociale of ecologische misdrijven elders.

Om daar op Europees niveau werk van te maken, richtte een aantal organisaties tien jaar geleden de European Coalition for Corporate Justice op, die een aantal nationale platformen en losse actoren verenigt. De coalitie houdt uiteraard kantoor in Brussel, waar ze tracht op te wegen tegen de immense lobbykracht van het bedrijfsleven, die het Europees beleid grotendeels lijkt te bepalen.

Die verenigde aanpak werpt vruchten af. Recent kwam er een Europese richtlijn die bedrijven verplicht niet enkel transparant te rapporteren over hun financiële activiteiten, maar ook over hun impact op de samenleving: milieu, mensenrechten, illegale mijnbouw, corruptie … Ter herinnering: zo’n richtlijn dient in elke lidstaat in de wetgeving ingebouwd. Momenteel is daarover het nodige duw- en trekwerk aan de gang. Het middenveld, gesteund door ECCJ, ijvert ervoor om de wetgeving zo waterdicht mogelijk te maken. De bedrijfswereld wil net zo min mogelijk bemoeienis, en schermt met ‘CRS’, Corporate Social Responsibility, vrij te vertalen als “Wij zijn vanzelf wel sociaal”. Uit gevallen als het recente Volkswagen-schandaal blijkt nochtans duidelijk wat er gebeurt als men bedrijven zichzelf laat controleren.

Deze verplichte rapportering is stap 1. Stap 2 is om bedrijven te verplichten om eventuele mistoestanden ook recht te trekken. Stap 3 is een betere rechtstoegang voor de slachtoffers. De hoofdzetel beweert nu b.v. vaak niets af te weten van wat er in dochterondernemingen in verre landen mogelijk mis loopt. ECCJ: “Als de winst naar de hoofdzetel gaat, dan ook de verantwoordelijkheid”.

De coalitie volgt uiteraard ook processen die het Europees kader overstijgen. Zo is er bij de VN een bindend verdrag in wording over Business and Human Rights. De ECCJ heeft als taak om de Europese instellingen en lidstaten ertoe te bewegen zich daarvoor in te zetten, maar dat wil niet zo goed lukken: bij de besprekingen in juli voerden de vertegenwoordigers van het ‘sociale Europa’ een beschamende lege-stoelen-politiek.

En dan is er het TTIP, dat helemaal de andere kant op gaat: meer rechten voor bedrijven, meer verplichtingen tegenover bedrijven voor staten. Bijzonder verontrustend is de ontwikkeling sinds enkele decennia van internationale arbitrage-hoven in het kader van zo’n giga-handelsovereenkomsten. Daarbij kan een bedrijf een overheid vervolgen als haar beleid – ook al is dat democratisch gestemd – de winst van het bedrijf schaadt: betere milieu- of arbeidsnormen, het inperken van reclame voor schadelijke producten, nationalisaties … Hoogbetaalde bedrijfsadvocaten doen uitspraak, en er is geen beroep mogelijk. Voor de ECCJ hoort dit systeem in de vuilbak thuis, en dienen bedrijven met eventuele klachten net als gewone burgers naar de gewone rechtbank te gaan.

We spraken met coordinator Jérôme Chaplier en stuurgroeplid Paul de Clerk.

Voorwaarts!? = uw tweewekelijkse dosis maatschappelijk engagement, zondag 17u
Alle Voorwaarts-uitzendingen op een rijtje
 

Global March for Rhinos and Elephants

Share

Stropen van exotische diersoorten is geen nieuw fenomeen. De schaal waarop het gebeurt heeft met de bevolkingsexplosie, de stijgende welvaart in Azië en conflicten allerhande echter een ongeziene schaal bereikt. Zo is het neushoornbestand  in Zuid Afrika de afgelopen 40 jaar met bijna 90% gedaald. Het aantal gestroopte dieren nam tussen 2007 en 2014 toe van 13 naar 1215.

Wereldwijd wordt er jaarlijks een Global March georganiseerd die de problematiek onder de aandacht van publiek en politiek probeert te brengen. In België neemt Wim Moons het lokaal initiatief in handen met een optocht op 4 oktober van het station naar de Groenplaats.

“We moeten de politiek ervan bewust maken dat het niet alleen gaat over het afschieten van dieren; de opbrengst wordt ook gebruikt wordt voor het financieren van terrorisme. Hoorn van neushoorns brengen meer op dan hun gewicht in goud Er is zoveel geld mee gemoeid dat van langs om  driester te werk gegaan wordt met het gebruik van oorlogswapens en het uitmoorden van ganse kuddes vanuit helikopters.”

Time Circus in Permeke

Share

Het Antwerpse kunstenaarscollectief Time Circus is een jaar lang ‘te gast in Permeke’. Time Circus is vooral bekend om zijn mobiele constructies en door de tijdelijke café’s Welvaert en Bar Paniek.

Time Circus is in 1999 ontstaan uit het afstudeerproject van Bram Soli. Nadat hij zijn diploma Driedimensionale Vormgeving behaalde, trok hij met een klein gezelschap 8 maanden lang door Europa met als voornaamste doel: bricoleren. De hobby escaleerde tot een voltijdse job en zo ontstond Time Circus.

9 maanden lang – van oktober tot juni – zijn ze artist in residence in bibliotheek Permeke. Na eerdere projecten zoals Welvaert en Bar Paniek, was Time Circus op zoek naar een nieuwe uitvalsbasis en ontmoetingsplek. Die vonden ze in Permeke.

De komende maanden verblijven Bram en zijn gezelschap in de bibliotheek, waar ze allerlei activiteiten en bouwwerken gepland hebben. De ingang is reeds omgetoverd tot een waterval en op de binnenplaats zal in de loop van het jaar een Romeinse Villa verrijzen.

Vanavond – 3 oktober – trappen ze hun jaar op gang met een openingsfeest, met onder andere een optreden van Orphan Fairytale en het vrouwelijk dj-gezelschap Nurses On stage.

 

Greenwash-campagne Maleisische palmolie

Share

Bladert u ook weleens in de Metro? Dan viel ook u misschien vorige week de paginagrote advertentie op voor de ‘educatieve’ website maleisiepalmolie.info waar! u! een! ** REIS ** ! kunt! winnen! door mee te doen aan een quiz die ‘uw kennis test’. De vragen worden afgewisseld met videootjes over de wederwaardigheden van drie frisse jongelui in Maleisië, waaruit moet blijken hoe mens- en natuurvriendelijk de Maleisische palmolie-industrie wel niet is.

Wie doorklikt naar ‘Wie zijn wij’, vindt daar de Maleisische Raad voor Palmolie (MPOC). Als die zo vreselijk veel geld stopt in een imago-oppoetsende campagne, lijkt ons dat verdacht. Fluks Greenpeace gebeld dus, en met name bossen-specialist An Lambrechts. Zij bevestigt dat de informatie op de website maar gedeeltelijk correct is. De grootste spelers in palmolie-industrie zijn intussen weliswaar bezig met de implementatie van engagementen voor een duurzamere aanpak, maar de MPOC houdt juist nog vast aan een verouderd industrieel model dat tot ontbossing zal blijven leiden.

De hele campagne (advertenties, websites en meer) werd overigens uitgewerkt door het prestigieuze communicatiebureau Havas, dat al eerder ‘informatieve campagnes’ opzette voor grote bedrijven met een minder fijne reputatie. Uw redactie-team probeert o.a. via hen in contact te komen met Simon, de Belg onder de frisse jongelui, maar eerlijk gezegd vermoeden wij dat Simon eigenlijk niet bestaat. We houden u op de hoogte.

Vluchtelingen in Antwerpen: Dirk Avonts (Groen)

Share

Naar aanleiding van de noodkreet van Al Ikram op de massale toestroom van vluchtelingen, schoof Groen een voorstel naar voor om de hulpinitiatieven van burgers te coördineren vanuit de stad. De meerderheid verwierp dit voorstel met een droge nee. Desalniettemin blijft de partij constructieve oppositie voeren om een oplossing voor alle mogelijke uitdagingen naar voor te schuiven benadrukt OCMW-raadslid Dirk Avonts. Met hem overlopen we het tienpuntenplan van Groen Antwerpen. Daarnaast legt hij uit waarom het eerste punt van dat plan niet toevallig ‘gebruik de juiste term voor de juiste mensen’ is.

Leesvoer: het vluchtelingenplan van Groen Antwerpen via deze link.

Besparingen bij de VRT: ‘afbraak openbare omroep’

Share

We gaan met Luk Vandenhoeck (ACOD-VRT) dieper in op het zogenaamde ‘Transformatieplan’ dat de Vlaamse regering heeft uitgedokterd. Luk van den Hoeck was ook een van de sprekers op de avond van Hart boven Hard. Zijn speech wordt hieronder bijgevoegd.

Het najaar van Vlaams Fruit

Share

Het najaar is al een tijdje bezig in Theater het Appeltje en Theater het Klokhuis, die allebei onder Kunstencentrum Vlaams Fruit vallen. Samen met Catrien Hermans, coördinator van Vlaams Fruit, overlopen we enkele producties uit de programmatie. Wie graag het volledige aanbod naleest, kan hier terecht.

Lesbians and Gay Men Support the Miners: een les in verzet en solidariteit

Share

Op 22 september werd de film ‘Pride’vertoond bij de Algemene Centrale van de Socialistische Vakbond, in een organisatie van BBTK Antwerpen en de AC Antwerpen-Waasland i.s.m. ABVV-regio Antwerpen. Voor de film van start ging hadden wij een uitgebreid gesprek met vier personen die de mijnstaking en de solidariteit vanuit de LGBT-beweging van dichtbij mee hebben gemaakt: Dai Donovan (vakbondsman), Mike Jackson, Dave Lewis en Martin Goodsell (stichtende leden LGSM). Continue reading →

Vluchtelingenhulp: Al Ikram

Share

Momenteel beleven we een ‘vluchtelingen-hype’. Niet dat de algemene solidariteit onbelangrijk is, maar sommige organisaties zijn, zowel nationaal als lokaal, al heel wat langer met de opvang en ondersteuning van hulpbehoevende nieuwkomers bezig. Eén zo’n lokale, die de afgelopen weken daarom ook meer in de kijker kwam te staan, is Al Ikram, een vzw gevestigd in de Kortrijkstraat in Borgerhout, die allerlei initiatieven voor minderbedeelden ontplooit. Oprichter Nordin Cherkaoui vertelde ons tijdens de voedselbedeling van vrijdagavond op een rustig pleintje om de hoek (om de haverklap onderbroken door zijn gsm, maar dat hebben we eruit geknipt) over de voorgeschiedenis en de werking van de vereniging. Op het einde van het interview mochten de kindertjes die braaf wat verderop waren gaan spelen nog een liedje zingen.

Actie tegen TTIP/CETA bij Bourgeois en collega’s

Share

Gisteren voerde een coalitie van burgerorganisaties actie tegen de CETA en TTIP handelsverdragen die Europa aan het afsluiten is met Canada en de VSA. De consumenten-, milieu-, werknemersorganisaties, ziekenfondsen en NGO’s vrezen dat de akkoorden tot een afbouw van de Europese normen zal leiden. Bovendien maakt het akkoord het ook mogelijk voor multinationals om  Belgische en Vlaamse wetten aan te vechten.

Over TTIP wordt momenteel nog onderhandeld met de VSA, maar het CETA verdrag met Canada werd vorig jaar al afgesloten en moet nu door de Europese lidstaten nog goedgekeurd worden. Er wordt nu actie gevoerd omdat het niet onmogelijk is dat de Belgische overheden CETA nog voor het einde van het jaar in stilte goedkeuren.

Simon November van Test Aankoop: “Philippe De Backer (Open VLD) mag beweren dat ‘Amerika geen apenland is’, het is wel degelijk een feit dat in de VSA de wetgeving op vlak van milieu, arbeid en consumentenzaken veel soepeler is. Een voorbeeldje: in Europa zijn er 1000 substanties die niet mogen gebruikt worden in cosmetica, in de VSA slechts elf.”

De burgerorganisaties zijn ontvangen door de verschillende deelpremiers en door minister Peeters.  Vlaams deelpremier Bourgeois is hevig voorstander van TTIP. Ook op Europees niveau doen de ‘nationalistische’ eurosceptische partijen  niet moeilijk  over de internationale verdragen die het voor multinationals mogelijk maken om de door henzelf gestemde wetten aan te vechten.

Links:
– Philippe De Backer (VLD) over TTIP
– Bart Staes (Groen) over TTIP

‘illegale’ superlonen topambtenaren door Vlaanderen geregulariseerd?

Share

De Vlaamse regering wil enkele kleine lettertjes aanpassen in het Gemeentedecreet, de Vlaamse wet die de organisatie van steden en gemeenten regelt.  Daardoor zou de gemeenteraad het toezicht op een deel van het bestuur verliezen. Verder wordt het ook mogelijk gemaakt om zeer hoge lonen uit te betalen aan ambtenaren.

“Men zegt dat die superweddes marktconform zijn, maar dit is geen markt. De overheidsdiensten hebben een totaal andere missie en, gelukkig, een totaal andere logica.”

Continue reading →