Alhoewel er in ons land al periodes met een hogere instroom waren, meldde het bevoegde VN-agentschap onlangs dat met 60.000.000 het aantal vluchtelingen wereldwijd nog nooit zo hoog was, door “een gevaarlijk gebrek aan vrede in de wereld” (nvdr: wat sommigen uiteraard ten goede komt, maar dat is een andere discussie). Er bestaan internationale verdragen, zoals de Conventie van Genève, en Europese en Belgische wetgeving over de opvang en begeleiding van wie het eigen land moet ontvluchten.
Vluchtelingenwerk Vlaanderen werkt al een paar decennia rond die opvang en begeleiding, in samenwerking met o.a. de overheid (Fedasil) en het Rode Kruis. Ze haalden deze week de krantenkoppen nadat ze bij de Europese Commissie klacht indienden tegen het asielbeleid van België, naar aanleiding van stigmatiserende uitspraken van een aantal politici en de recente beslissingen van federaal staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken. Hij stelde een dagelijks maximum van 250 registraties voor politiek vluchtelingen in, en wil graag voor hen een apart (lees: minder duur) statuut invoeren. Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen, legde ons uit wat daar fout aan is, en hoe het dan wel zou moeten.
De 250-regel is volkomen arbitrair en zinloos, daardoor vermindert het aantal mensen die hun land moeten ontvluchten niet. De beperking zorgt enkel voor een escalerende chaos bij de dienst vreemdelingenzaken in Brussel. Wie na de 250ste inschrijving geweigerd wordt, kan immers eigenlijk niet anders dan op de stoep gaan zitten tot de volgende ochtend. In de praktijk kampeert een toenemend aantal afgewezen aanvragers in het Maximiliaanpark tegenover de dienst, wat de verkeerde indruk wekt dat ons land helemaal overrompeld wordt.
Volgens Vluchtelingenwerk Vlaanderen moet simpelweg de capaciteit van de dienst verhoogd, met meer personeel en een behoorlijke wachtzaal. De (tijdelijke) opheffing van de regel dat vluchtelingen zich enkel in het Europese land van aankomst mogen inschrijven, zou verder personeel vrijmaken dat zich nu met omslachtige terugverwijsprocedures bezig houdt. In Duitsland is dit voor Syrische vluchtelingen nu al zo. Tenslotte zou de eerste registratie vereenvoudigd kunnen worden.
De beperkende maatregel lijkt eerder ingegeven door het huidige, door besparingen ontstane tekort aan opvang. Wie nog niet geregistreerd is, heeft daar immers geen recht op. Vluchtelingenwerk Vlaanderen vindt uiteraard dat er gewoon genoeg opvang voorzien dient te worden. Zijzelf werken momenteel met het Agentschap Jongerenwelzijn, de Dienst voor Pleegzorg en Minor-Ndako een degelijke formule uit voor privé-personen die thuis tijdelijk asielzoekers willen opvangen. Samen kunnen ze instaan voor een professionele coaching.
Wat het idee van apart statuut betreft: het statuut van vluchtelingen is al perfect uitgewerkt in de Conventie van Genève. Bovendien is er al een bijkomend, tijdelijk statuut voor oorlogsvluchtelingen, de subsidiaire bescherming. Het lijkt dus zonde van de tijd om te gaan werken aan een dérde statuut.
Verder vertelde Els Keytsman dat de solidariteit van de bevolking van ons land hartverwarmend is. Heel wat mensen voelen zich geroepen om iets te doen, en dat kan op verschillende manieren. Het is géén goed idee om op eigen houtje in het Maximiliaanpark allerlei te gaan uitdelen (zeker geen medicijnen!), of daar iemand te logeren te gaan uitnodigen. In het park is intussen een aanspreekpunt waar men kan informeren wat er daar ter plaatse eventueel nog nodig is. Mensen bij u thuis opvangen kan, maar zeker nà de registratie, en best via een organisatie die ondersteuning kan bieden bij de interculturele communicatie, traumaverwerking e.d. Vrijwilligers zijn welkom bij de vele lokale vrijwilligersgroepen, en ook via OCMW’s, kerken en moskees.
Podcast: Play in new window | Download
Subscribe: Apple Podcasts | Android |
Bij 
Het roekeloos gedrag van fietsers moet aan banden worden gelegd, en ook voetgangers dienen zich meer bewust te zijn van hun plichten in het verkeer: dat is het uitgangspunt van de 
