Redactie Radio Centraal Rotating Header Image

Fakkeltocht voor een busrijbewijs voor Richard

Share

De bus van Betonne Jeugd zit zonder chauffeur. Richard, die in vroegere jaren als ‘één van de gasten’ zeer genoten heeft van de busuitstapjes, wil graag dat stuk van de werking weer oppikken. Hij droomt trouwens als sinds zijn kinderjaren van een busrijbewijs. Maar dat kost nogal wat centen.

Eva Van Tulden van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging had vorig jaar al het idee om rond de zonnewende een fakkeltocht te organiseren, als symbool voor het licht, de kennis. En waarom die dan niet meteen koppelen aan een inzamelactie voor een goed doel? Via het Atheneum, waarvan ze trouwens voor de actie de mooie Athena-zaal gratis mogen gebruiken, kwamen ze te weten wat de nood was bij Betonne Jeugd. De match was gemaakt.

Concreet: op woensdag 16 december komt men vanaf 17u samen op de Ossenmarkt. Men heeft dan uiteraard op voorhand ingeschreven (mag tot 10 december) en betaald om zich van een fakkel te verzekeren. Om zes uur stapt het gezelschap dan onder de uitbundige muzikale begeleiding van de Ambrassband over Grote Markt, Groenplaats & Meir. In het Atheneum krijgt men hete soep, en verkoopt Betonne Jeugd hotdogs. Dan volgt het avondprogramma, met optredens en een vrij podium.

In de studio waren Sarah van Betonne Jeugd, Eva Van Tulden (zie hoger), schrijver-dichter Gert Vanlerberghe, die de avond zal presenteren, en Timo, zanger van Tegen Beter Weten In, één van de groepen die komen optreden.

In gesprek met Erik Thys over zijn boek ‘Psychogenocide’

Share

Psychiater en auteur Erik Thys heeft een beklijvend boek geschreven. In ‘Psychogenocide’ belicht hij een zwarte bladzijde uit de nazi-periode in Duitsland en Europa. Thys vertelt hoe duizenden psychiatrische patiënten op een griezelig efficiënte manier omgebracht werden.

In zijn boek legt Erik Thys ook een verrassende link met kunst. De nazi’s organiseerden namelijk zogenaamde schandtentoonstellingen, waar schetsen van psychiatrische patiënten naast meesterwerken van moderne kunstenaars getoond werden. Onder de noemer ‘Entartete Kunst’ werden niet alleen joden en zigeuners, maar ook kunstenaars en psychiatrische patiënten ‘ontaard’. De geheime genocide die erop volgde was huiveringwekkend. Het bleek een voorbode voor de latere Holocaust.

Voorwaarts!? Time Circus

Share

In het laatste jaar van de opleiding Driedimensionele Vormgeving wordt men verondersteld niet meer op de schoolbanken te zitten, maar iets te ondernemen, als een soort eindwerk. Bram Soli deed dat zo: hij richtte met een groep van achttien mensen een vzw op, en trok met deze groep acht maanden rond in Europa om in een aantal steden in samenwerking met lokale kunstenaars verschillende kunstvormen te gaan beoefenen, om uit te vinden wat hen het beste lag. Ze werkten in Barcelona, Toulouse, Ljubljana, Praag en Gent.

In Praag kregen ze met een kunstzinnige lasser-stovenmaker de smaak van het bricoleren te pakken. Daar zit een visie achter, en die visie evolueert. Dat resulteerde tot nog toe in drie manifesten, te vinden op de websites timecircus.org (tot 2012) en timecircus.be (actueel). Daar kunt u dus terecht als u graag wil weten wat een turbofuturist, guerillart of een xabbïst is.

Vast elementen zijn het werken met gevonden of gekregen materialen, het functioneren als los-vaste groep in interactie met al wie zich toevallig in de buurt bevindt (het ‘publiek’), de allergie voor een strakke, de creativiteit dodende planning, en een huisstijl die maakt dat alles er charmant bouwvallig Jules Verne-achtig uitziet.

Time Circus is intussen welbekend in het Antwerpse door hun regelmatige aanwezigheid in de publieke ruimte. Sommige installaties blijven een tijdlang aanwezig, zoals Bar Paniek en momenteel de Romeinse villa in Permeke, waarvan een functionele, weerbestendige versie ook in de ‘jungle’ van Calais verrees. Andere keren nemen ze visueel opfleurend deel aan eenmalige manifestaties, zoals onlangs het klimaatprotest.

In de studio ontvingen en hoorden wij Bram, David en Dirk. Het werd een bij momenten luchtig diepgaand maatschappelijk kunst-filosofisch gesprek.

Voor uw agenda:
Op donderdag 17 december vertrekt Parade Noorderlicht om 19u op het Sint Jansplein, met twaalf boomstammen op een rij, muzikaal begeleid door zes kettingzagen. Na een ommegang door 2060 eindigen ze bij de spiegeltent op het Keuningsplentje, alwaar de stammen artistiek opgestapeld nog een tijd zullen verblijven.

Op zaterdag 19 december gaat Het Systeem op verplaatsing. Het Systeem (Muizenstraat 9) startte als alternatief stadskantoor, waar iedereen ideeën voor de stad kan komen afleveren die dan mogelijk uitgevoerd zouden worden. U kunt er op donderdag en vrijdag tussen tien en zes terecht.

Voorwaarts!? = uw tweewekelijkse dosis maatschappelijk engagement, zondag 17u
Alle Voorwaarts-uitzendingen op een rijtje

Run for Refugees

Share

In 1992 namen vierhonderd Belgische lopers deel aan een marathon in New York. Daarmee haalden ze maar liefst 18.000.000 Belgische franken op voor Artsen zonder Grenzen. Dat was het begin van de vereniging Sporters voor Artsen zonder Grenzen. In de afgelopen 23 jaar sportten die zo’n 2 miljoen euro bij mekaar, en brachten ook vaste donoren aan, goed voor nog eens 6 miljoen. Een paar weken geleden liep één van de leden zijn 250ste marathon voor Artsen zonder Grenzen.

William Willems, projectverantwoordelijke van de vzw, was in onze studio naar aanleiding van de Run for Refugees op 20 december, in het kader van Music for Life. Het is de tweede keer dat men zo kan wandelen of hollen langs een licht avontuurlijk parcours van vijf kilometer in De Schorre 2, uitgestippeld samen met een lokale joggersclub. Men zoekt daarvoor dan sponsoring, en men kan het parcours uiteraard meerdere keren afleggen. Zoals de naam doet vermoeden, gaat de opbrengst dit jaar specifiek naar medische en logistieke hulpverlening aan vluchtelingen. Inschrijven (tot 17 december) en praktische informatie alhier.

Andere Tijden?

Share

‘Andere tijden ?’ loopt sinds vorige week in de Lange Zaal van de Academie. De expositie brengt de alternatieve Antwerpse kunstscene uit de jaren ’60 weer tot leven.

Een boeiende en woelige periode met ronkende namen zoals Fred Bervoets, Panamarenko of Koen Calliauw. Het Conscienceplein en de Wolstraat golden als hun artistieke territorium. In de Paddock, de Mok en het Pannenhuis werd gedronken en gecreëerd.

Curator Stephan Peleman is te gast in de studio. Hij wordt vergezeld door twee getuigen uit die periode, kunstenaars Tone Pauwels en Wybrand Ganzevoort.

Europese wapenhandel

Share

Sinds 2003 ijveren beleidsmakers, wapenproducenten en hoge militairen samen in het Europees Defensieagentschap (EDA) voor het versterken van de Europese defensie-industrie.

De vredesbeweging is hier niet gelukkig mee. Volgens hen betekent meer wapens niet meer veiligheid, maar net meer geweld en conflicten. Bram Vranken van Vredesactie legde uit hoe de lakse Europese wetgeving op wapenexport maakt dat heel wat Europese wapens in conflictgebieden en bij dubieuze regimes terechtkomen.

Dat kwam een dertigtal vredesactivisten nog eens duidelijk maken bij het begin van de jaarlijkse EDA-conferentie in Brussel, op maandag 16 november. Terwijl de genodigden toekwamen, goten de actievoerders tegenover de ingang grote plassen nep-bloed uit en hielden een aantal borden omhoog. De actie kadert in campagne Ik Stop Wapenhandel.

Deze maandagavond 7 december vertoont de Antwerpse regiogroep van Vredesactie de documentaire The Lab in filmhuis Klappei. Daarna volgt een nabespreking over het Europees wapenexportbeleid.

Privacy combineerbaar met terroristenjacht? Gesprek met Philippe De Backer (Open-VLD)

Share

Twee jaar na de onthullingen van Edward Snowden stelt het Europees parlement in een resolutie vast dat Commissie en lidstaten weinig gedan hebben om hun burgers en bedrijven te beschermen (persbericht). Open-VLD, sp.a en Groen stemmen voor de resolutie, N-VA en CD&V  tegen. N-VA wil niet over de zaak praten, Philippe De Backer van Open-VLD wél.

“Het probleem is niet dat er onvoldoende data worden verzameld, maar dat de data niet worden uitgewisseld.
Je moet niet meer hooi op de hooiberg gooien en dan gaan zoeken naar een naald. Je moet ervoor zorgen dat je de technieken ontwikkelt die je toelaten om de naald in de hooiberg te vinden.”

Na de aanslagen van 13 september in Parijs is de discussie over privacy actueler dan ooit. De Europese liberalen zien niet direct een reden om meer informatie te gaan verzamelen maar pleiten voor een beter en efficiënter gebruik van de beschikbare data, ook op Europees niveau door de oprichting van en Europese inlichtingendienst. En voor het stoppen van de juridische procedures tegen Edward Snowden, die blijkbaar ook door een aantal Europese landen vervolgd wordt. De Backer is niet mals voor de Eurosceptici die pleiten voor een voortzetting van het veiligheidsbeleid in Brusselse stijl en niet willen weten van coördinatie van de terrorismebestrijding op Europees niveau, maar zich anderzijds  de inbraken door de Amerikaanse inlichtingendiensten laten welgevallen.

“Je hebt in Brussel 19 gemeenten en zes politiezone. Die moet je fusioneren om al die informatie op een goede manier bijeen te krijgen. Op het Europees niveau zie je exact hetzelfde.”

 

Google-accounts, UNICEF en uw liefdesleven

In juni 2013 bleek uit door Edward Snowden gelekte informatie dat de geheime diensten van de VSA al jaren de Amerikaanse bevolking massaal en illegaal aan het bespioneren waren. Zo organiseerde de NSA met het PRISM-programma de inbraak in Google- en Yahoo-rekeningen. Maar het ging verder, want de NSA bespioneert ook Europese burgers en bedrijven, soms in samenwerking met lokale geheime diensten. Vooral de Britse spionagedienst GCHQ werkt goed samen met de NSA, bijvoorbeeld om in te breken bij gebruikers van Second Life, World of Warcraft en Xbox. Daarbij  wordt ook een ongezonde interesse getoond voor zaken die weinig te maken lijken te hebben met veiligheidsbeleid, zoals het liefdesleven van burgers.

Ook de hulporganisaties UNICEF en Médecins du Monde werden in de gaten gehouden. Toen later ook nog bleek dat de telefoongesprekken van Angela Merkel en verschillende Franse presidenten afgeluisterd werden was het helemaal gênant voor de Europese partners. In maart 2014 stemde het Europees parlement een (niet bindende) resolutie die de lidstaten en de Europese Commissie opriep om actie te ondernemen om de praktijken  aan banden te leggen.

Anderhalf jaar later is de koe niet bij de horens gevat, noch door de Commissie, noch door de staten. In tegendeel, een aantal lidstaten zijn ondertussen aan wetgeving aan het werken die de kans op misbruik van persoonlijke gegevens vergroot. Op 29 oktober stemde het Europees parlement een  resolutie die dit vaststelt, oproept om een aantal overeenkomsten met de Amerikanen over het doorgeven van gevoelige informatie  op te schorten of af te voeren, en ook met de vinger wijst naar Frankrijk, het VK en Nederland voor de wetgeving die ze  willen invoeren of recent ingevoerd hebben. Punt 2 van de resolutie is verder een oproep om Snowden niet langer te vervolgen.

 

de Stemmingen

En hoe stemden de Vlaamse EU-parlementairen? sp.a, Open-VLD en Groen steunden de resolutie, CD&V en N-VA stemden tegen. Er was ook een stemming die specifiek over Punt 2 (Snowden) ging. Ivo Belet en CD&V-collega Vandenkendelaere vinden dat Snowden moet blijven vervolgd worden. Sander Loones en Anneleen Van Bossuyt van N-VA onthielden  zich, wat ook de bedoeling was van Helga Stevens, maar zij stemde per abuis ook tegen bescherming van Snowden. Mark Demesmaeker, ook N-VA,  stemde wel bewust tegen het verlenen van bescherming aan Edward Snowden. Continue reading →

Klimaattop Parijs: GroenPlus stapt door

Share

 

Schrik niet als u in Frankrijk opeens een enthousiaste groep senioren tegenkomt: het is een groepje ouderen van GroenPlus die op Klimaattocht naar Parijs is. De senioren hadden normaal moeten toekomen op de grote internationale Klimaatmanifestatie die in aanloop naar de Klimaattop moest plaatsvinden. Door de tragische gebeurtenissen in Parijs werd de manifestatie afgelast. Toch stappen de groene grootouders verder. We bellen met Hugo van Dienderen, voorzitter van GroenPlus, die uitlegt waarom het nu meer dan ooit belangrijk is om de klimaattocht verder te zetten.

Wie de tocht wil volgen, kan terecht op de facebookpagina of op de website.

‘Omdat er zo’n duidelijke band is tussen klimaat en veiligheid en omdat een ambitieus, bindend en rechtvaardig Klimaatakkoord absoluut nodig is, zet GroenPlus zijn symbolische Klimaattocht naar Parijs voort.’

Morgen beter

Share

 

Een week na de aanslagen in Beiroet en Parijs loopt iedereen nog steeds met de daver op het lijf rond. De angst die de terroristen gezaaid hebben, mist haar effect niet: alarmfases worden verhoogd, voetbalwedstrijden worden afgelast, rugzakken worden met argusogen bekeken ,…

Met Thomas Decreus (filosoof, journalist DeWereldmorgen.be) staan we stil bij de maatschappij zoals die nu lijkt te worden: gemilitariseerd, angstig, met activisten en betogingen die verboden worden, en wat we nu zouden moeten/kunnen doen.

Op DeWereldmorgen.be verscheen kort na de aanslag deze analyse van Thomas Decreus en Christophe Callewaert: ‘We kunnen de geweldspiraal stoppen’

Fundament blaast kelder Sint-Amanduskerk in 2060 nieuw leven in

Share

Sinds een tijdje knappen buurtbewoners de kelder van de Sint-Amanduskerk in de Van Kerckhovenstraat op. De gigantische gewelfde kelder is opengesteld door de Kerkfabriek voor de buurtbewoners om er zelf een bestemming voor te kiezen. Met de hulp van enkele studenten van de AP Hogeschool proberen zij de Seefhoek zoveel mogelijk te betrekken bij de invulling van de ruimte.

Een van de studenten van de hogeschool, Joke Van Den Eynde, geeft toelichting bij de plannen van Fundament en hoe zij inspraak proberen te organiseren. Een van de eerste grote momenten is het ‘kick-off-event’ waar iedereen welkom is. Afspraak op 12 december.

 

Voorwaarts!? Artsen zonder Grenzen

Share

Tijdens de Biafra-oorlog in Nigeria kwam een aantal artsen van het Rode Kruis tot de slotsom dat ze hun rol te beperkt vonden. Zij wilden ook medische bijstand verlenen waar dat nodig was als de regering daar géén toestemming voor gaf, en bovendien naar buiten toe getuigen over b.v. mensenrechtenschendingen. Bij de oprichting van Artsen zonder Grenzen waren dan ook journalisten betrokken.

Al snel groeide de organisatie. Steeds meer artsen en verpleegkundigen, maar ook psychologen, administratieve en logistieke medewerkers gingen en gaan vrijwillig, tegen een lage onkostenvergoeding, voor hen aan de slag. Daarvoor dienen ze de nodige beroepservaring te hebben en een selectieprocedure te doorlopen, waarna ze een starterscursus volgen, de Préparation Premier Départ.

De toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede in 1999 bracht de nodige financiële waardering met zich mee, zodat de diensten zowel kwalitatief als kwantitatief sterk stegen. Artsen zonder Grenzen is wel voorzichtig in het aannemen van donaties: niet van betrokken partijen, bijvoorbeeld. Zo’n 90% van hun budget komt van private donoren.

Momenteel beschikt Artsen zonder Grenzen over vijf operationele centra, die zelfstandig een actie kunnen initiëren. Daarnaast zijn er nog een twintigtal landen met nationale kernen die vrijwilligers rekruteren, fondsen werven, en sensibiliseren. Politiek lobbywerk, zoals b.v. de succesvolle campagne om de prijzen van aids-remmers toegankelijker te maken, gebeurt vooral vanuit de hoofdzetel in Genève, dicht bij de VN-instellingen die zich met mensenrechten bezig houden.

Er werken een 35.000 mensen voor Artsen zonder Grenzen, en die zijn actief in zeventig landen wereldwijd. Alle betrokkenen ondertekenen het handvest, waarin onder andere zeer duidelijk beschreven staat wat Artsen zonder Grenzen onder neutraliteit verstaat. Die dragen ze hoog in het vaandel, en dat maakt dat hun werk doorgaans door alle betrokkenen in een conflict gerespecteerd wordt. “Op het moment dat iemand in ons ziekenhuis binnenkomt, is dat een patiënt. Wapens moeten afgegeven worden”. Soms loopt het toch mis, zoals kort geleden in Kunduz.

Artsen zonder Grenzen werkt niet enkel in conflictgebieden: ook bij grote natuurrampen of bij epidemies schieten ze in actie. Dat kan zeer snel en gecoördineerd, dankzij een reeks efficiënte logistieke centra. Zo kon Artsen zonder Grenzen b.v. onlangs meteen naar de Hongaarse grens om gestrande vluchtelingen bij te staan.

In Brussel heeft Artsen zonder Grenzen naast een logistiek centrum ook een trainingscentrum, de Espace Bruno Corbé. Daar kunnen zowel Artsen zonder Grenzen-medewerkers als andere ngo’s op een terrein van 5000 m² praktische ervaring opdoen in b.v. het correct opzetten van een vaccinatiecentrum, het behandelen van slachtoffers na een ramp …

Om op een positieve noot te eindigen: Alexis Moens, die ons te woord stond, ziet wereldwijd toch sterkere staten en daardoor een betere algemene toegang tot gezondheidszorg ontstaan.

Voorwaarts!? = uw tweewekelijkse dosis maatschappelijk engagement, zondag 17u
Alle Voorwaarts-uitzendingen op een rijtje

Een zachte revolutie

Share

Regisseur Manuel Poutte reisde door Europa om een aantal initiatieven te bezoeken die metterdaad op de één of andere manier de maatschappij anders inrichten: een alternatieve munt, voedseldistributie, diensten uitwisselen … Deze nieuwe vormen van politiek engagement zijn weinig zichtbaar, maar er zijn wel steeds meer mensen bij betrokken. Gemeenschapsvorming, het op lokaal niveau samen dingen doen, vormt daarbij steeds een belangrijk aspect. De documentaire Une Douce Révolte kwam uit in mei, en draaide al in het Franstalig deel van ons land. Er is een Nederlands ondertitelde versie, en die is deze maandag voor het eerst te zien in Filmhuis Klappei in het kader van hun jaarlijkse Week van de Sociale Film.

Manuel Poutte maakte al verschillende documentaires en ook films. De wisselwerking tussen die twee vindt hij een interessante bron van inspiratie. Hij is intussen bezig met twee nieuwe documentaires: één over een uiterst tolerante vorm van Islam, en één over hoe de dood in onze samenleving geen plaats meer heeft. Hij richtte ook een eigen productiehuis op, Lux Fugit Film.

In Molenbeek: biografie van een wijk tegen de framing in

Share

 

Recent verscheen ‘In Molenbeek’, een nieuw boek van Hans Vandecandelaere. Hij is historicus, gids en intussen schrijver die in Brussel resideert. In Molenbeek brengt het verhaal van de wijk Oud-Molenbeek, een wijk waar talloze vooroordelen over bestaan: je struikelt over de jihadisten, je kan er ‘s avonds niet komen, het is er vuil, enz.

Vandecandelaere trok de wijk in en sprak met meer dan 150 inwoners. Hun relaas is de basis van het boek dat je het echte Molenbeek toont, een wijk die problemen kent maar ook bezig is aan een inhaalbeweging. Soms valt de vergelijking met Borgerhout niet te vermijden. Hoe dan ook, de uitdagingen van Molenbeek zijn die van het hele land.

Met Hans Vandecandelaere gaan we in gesprek.

‘In Molenbeek’ -Hans Vandecandelaere. Uitgegeven bij Uitgeverij EPO. isbn: 9789462670259 – paperback (12,5 x 20 cm) – 261p.

Naschrift

Ons gesprek kreeg een extra dimensie met de huiveringwekkende aanslagen in Parijs, een dag voor het gesprek. Later die avond kwamen deze telexen binnen: ‘grote politieactie aan de gang in Molenbeek – link met ons land -1 arrestatie in probleemwijk …’. Op Knack.be lazen we:

(…) We zijn in oorlog met IS, zegt minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon, die Molenbeek wil opkuisen. (…)

Stilte. Meer dan ooit is In Molenbeek verplicht leesvoer voor ieder van ons.

Exposed Music

Share

Exposed Music is een opmerkelijk evenement dat muziek kombineert met kunst tot een visuele performance in verschillende erfgoedlokaties in de stad. We nemen het programma door met curator Aarich Jespers.

Wanneer: Vandaag
Waar: Oude Beurs, Protestantse kerk, Academie, Vleeshuis, Erfgoedbibliotheek, Keizerskapel, Plantin-Moretus, Sint-Norbertus, Koopmanshuis. Het Bos

Wie/wat: 
64 feet
Iris Eysermans en Marie-Noëlle Bette brengen hedendaagse muziek op historisch orgel, aangevuld met electronica meer info
George ‘toet’ Smits Revisited
Gerrit Valckenaers, Kobe Proesmans en Sep François op klankinstallatie met repercussiesnaren en piepschuim orkest
(Deze performance sluit aan bij de Expo met werken van George Smits-Toet-Mankind-Zbolk
INBOX, M HKA van 29/10 tot 20/12/2015) meer info

Wannes Deneer en Roel Van Camp
‘Loops’  Wannes Deneer creëert een ouderwets Continue reading →

Haïti verkiezingen : « geplande fraude » of « goed georganiseerd » ?

Share

25 oktober ging de tweede ronde door van de Haitiaanse verkiezingen. Eindelijk, na 4 jaar uitstel.
Minder geweld deze keer dan tijdens de eerste ronde in augustus maar de klachten over fraude zijn des te groter.  Jovenel Moïse, protégé van huidig president Martelli werd al tot overwinnaar uitgeroepen maar het protest neemt toe.  Laatste aflevering van het drieluik gaat waarschijnlijk door op 27 december

Oud Radio Centraal hoofdredacteur Joris Willems is even terug uit Port-au-Prince waar hij als waarnemer bij de verkiezingen was.

In 2015 worden in Haïti voor het eerst sinds het aantreden van president Michel Martelly verkiezingen georganiseerd. De verkiezingen zijn zo lang uitgesteld dat in het land vandaag nog slechts elf van de oorspronkelijke verkozenen zetelen : tien Senatoren en een president. Sinds 2012 stelde Martelly per presidentieel decreet zelf vervangers aan voor de verkozen burgemeesters, sinds januari 2015 regeert hij per decreet. Drie verkiezingsrondes dit jaar moeten het quasi voltallige politieke landschap vernieuwen : president, tweederde van de Senaat, het parlement, burgemeesters en lokale besturen.

“Het was zonder twijfel beter dan in augustus, maar dat wil niet zeggen dat het goed was”

De eerste ronde voor parlement en senaat op 9 augustus ging gepaard met veel geweld en openlijke intimidatie, slechts 81 % van de uitslagen per kiesbureau kwamen aan in het centrale telbureau, de participatie lag volgens de offiële cijfers op 18 %. De tweede ronde die op 25 oktober gecombineerd werd met de eerste ronde van presidents- en burgemeesterverkiezingen verliep weliswaar met veel minder geweld, maar er werd volgens de meeste observatoren op grote schaal gefraudeerd.

Haïtiaanse mensenrechtenorganisaties erkennen enerzijds dat bij de verkiezing van 25 oktober minder geweld was en dat de stembusgang in het algemeen beter verliep dan op 9 augustus. « Het was zonder twijfel beter dan in augustus, maar dat wil niet zeggen dat het goed was, » Joris Willems die voor de Haïtiaanse mensenrechtenorganisatie CE Justice et Paix observeerde. « Het grootste probleem blijven de politieke mandatarissen die niet op de kieslijsten staan ingeschreven. Velen hebben dan ook verschillende keren kunnen stemmen, en daarop achteraf een controle uitvoeren is met de huidige regelgeving vaak onmogelijk. »

De coalitie rond de Réseau National de Défense des Droits Humains (RNDDH ) titelt haar rapport « une vast opération de fraude électorale plannifié ». De verbeteringen ten opzichte van 9 augustus waren voor RNDDH onvoldoende om het proces comform te maken met Continue reading →