Op 9 augustus ging de eerste in een reeks van drie verkiezingen door in Haïti. Het democratisch proces lag vier jaar stil nadat president Martelly aan de macht kwam. In die periode verving Martelly zo goed als alle lokale bestuurders door aanhangers en liep het parlement leeg.
De Europese Unie en de Organisatie van Amerikaanse Staten die het regime van Martelly steunen, stelden onregelmatigheden vast op 9 augustus, maar besloten dat die het uiteindelijk resultaat niet beïnvloedden.
Joris Willems was ook ter plaatse als waarnemer en komt tot andere conclusies. In de vier stembureau’s die hij bezocht, verliep de kiesgang in dusdanige chaos dat de uitslag geannuleerd werd. Ook andere lokale observatoren en mensenrechtenorganisaties die in de rest van het land actief waren vinden dat de internationale bondgenoten veel te mals zijn voor het Martelly-regime.
De Haïtiaanse kiescommissie zelf bevestigt met het officieel deelnamecijfer van 18% impliciet dat de verkiezingen een slag in het water waren. Bovendien hebben andere observatoren het over een deelname van slechts 5%.
Ondanks het slecht rapport ligt het regime van Martelly goed bij het Westen omdat het de westerse investeerders wel van dienst is. Zo slecht als Martelly is in het op poten zetten van het democratisch proces blijkt hij wél efficiënt te zijn in het helpen tot uitvoering brengen van grote buitenlandse investeringsprojecten, zoals de exploitatie van goudaders en een enorm toeristisch project.
Podcast: Play in new window | Download
Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS
In 1990 richtten achttien Belgische dierenartsen verbonden aan de universiteiten van Gent en van Luik in navolging van het Franse Vétérinaires sans Frontières een gelijkaardige organisatie hier ten lande op. De bedoeling was en is om in Afrika, waar zo’n 80% van de bevolking op het platteland leeft, de dieren gezond te houden die daar een onmisbare bron van voedsel en inkomsten zijn. Het begon met vrijwilligers die, uiteraard na een degelijk vooronderzoek, via een degelijke lokale partner en in samenspraak met de lokale overheid, ginder gingen vaccineren.
Sinds enkele jaren heeft ook Antwerpen zijn ‘Lesbian and Gay Pride’, bekend onder de naam ‘Antwerp Pride’. Het is een ‘homocultureel’ feest dat, dankzij een reeks omkaderende projecten, uitgegroeid is tot een negendaags festival.
Ook België heeft nog 20 kernbommen gestockeerd op haar grondgebied. “Er wordt door politici veel lippendienst bewezen voor het weghalen van de bommen. Ook in het regeerakkoord van de huidige regering staat het weghalen vermeld maar in de praktijk beweegt de regering totaal niet.”
Begin 2000 konden honderden nieuwkomerskinderen in Antwerpen niet terecht in een school. Toenmalig gemeenteraadslid Marleen Van Ouytsel nam het initiatief hen tijdens de vakantiemaanden vast kennis te laten maken met onze taal en cultuur, zodat ze het volgende schooljaar niet onvoorbereid zouden moeten starten. De betrokken vrijwilligers waren zo enthousiast, dat beslist werd het initiatief verder te zetten. De vzw 
