Redactie Radio Centraal

In aanloop naar de verkiezingen kwam in Antwerpen een grote volksbeweging op gang voor de overkapping van de ring. In het regeerakkoord van N-VA, CD&V en Open VLD werd geen overkapping opgenomen, maar wel een studie naar de overkapping. Een doekje voor het bloeden of een vertragingsmanoeuvre? Helemaal niet, volgens nieuwbakken minister van mobiliteit Ben Weyts (N-VA) en Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten: ‘de studie wordt niet voor de galerij gemaakt’ en ‘Ringland moet zeker ten gronde onderzocht worden’. Ringland hoopt bij deze studie betrokken te worden, omdat ze over heel wat expertise bezitten:

Ringland blijft dan ook pleiten voor de open dialoog en stelt zich graag ter beschikking om verder mee na te denken over de toekomst van Antwerpen en Vlaanderen.

Wij spreken met woordvoerder Sven Augusteyns.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

N-VA, CD&V en Open VLD vormen de komende vijf jaar de Vlaamse regering. Afgaande op het Vlaams regeerakkoord worden het vijf zware jaren, of toch niet? Wie zijn de winnaars, wie zijn de verliezers? Wat heeft onze koning gedaan (en wat onze koningin?) En heeft de Open VLD het slim gespeeld of niet?

Op deze vragen gaan we in, samen met onze huis-tuin-en-keukenpoliticoloog Wolf Van Tulden.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Drie Israëlische tieners werden ontvoerd en vermoord op de Westelijke Jordaanoever. Uit wraak werd ook een jonge Palestijn ontvoerd en levend verbrand. Raketten die al 15 jaar het achtergestelde zuiden van Israël bestoken, bereiken nu ook Tel Aviv, Jeruzalem en Haifa. Hierop verklaarde Israël de oorlog aan Hamas en sindsdien staat Gaza in brand, met honderden Palestijnse doden en nog veel meer gewonden tot gevolg. Alweer die oorlog in Gaza, die gedoemd lijkt zichzelf te herhalen. We spreken erover met de Amerikaans-Israëlische Aviva Weisgal, vanuit een kibboets in Israël.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Een VN-verdrag dat voor wakkere burgers handig van pas kan komen: de Aarhus-conventie, in 1998 ondertekend in de Deense stad Aarhus in het kader van de United Nations Economic Commission for Europe, en sinds 2003 door een kleine vijftig landen, ook België, geratificeerd. De conventie bepaalt dat in milieu-gerelateerde zaken de bevolking grondig op voorhand geïnformeerd moet worden en inspraak in het beleid moet krijgen, en voorziet een klachtenprocedure voor wanneer dat niet het geval is, ook over de grens heen (b.v. Belgische gemeenten die vlak bij het in Nederland voorziene fracking-gebied liggen). Zo’n klacht kan een veroordeling opleveren die het publieke debat behoorlijk kan beïnvloeden, en in een verder stadium mogelijk een geldelijke sanctie van het Europees Gerechtshof. Het opstellen van een klachtendossier is wel een hele klus: vandaar misschien dat er vanuit het uitgeputte Griekenland, waar de Troika niet bepaald democratisch bezig is, helaas niet met dit instrument gewerkt lijkt te worden.

Nick Meynen (Communication Officer bij het European Environmental Bureau) was een paar weken geleden bij de vijfde Aarhusbijeenkomst, en kwam zo enthousiast terug dat hij meteen klacht gaat indienen tegen de Belgische overheid over een dossier waarin heel wat inbreuken tegen deze conventie voorkomen, met name dat van de Oosterweelverbinding.

Een tip: gaat u nog bezwaar indienen tegen het GRUP  (kan nog tot 14 augustus), dan hoeft u zich daarbij dus helemaal niet te houden aan de door de BAM opgelegde beperking om niet naar alternatieve tracés te verwijzen, want dat gaat nu net helemaal tegen de Aarhus-principes in.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Er zijn zo van die zaken waar men vreemd genoeg nooit bij stilstaat. Weet u b.v. waar de naam Oxfam vandaan komt? Wel: dat was oorspronkelijk het telegrafisch adres van het Oxford Committe for Famine Relief, tijdens WO II één van meerdere gemeentelijke Britse voedselhulpcomités voor de noodlijdende bevolking in Europa, te beginnen met Griekenland. Van een kleine lokale vereniging groeide Oxfam uit tot een wereldwijd netwerk, met sinds 1996 het overkoepelende Oxfam International als coördinatiepunt.

Van voedselhulp ging Oxfam over op structurele programma’s in het zuiden, en later ook op campagnewerk in het noorden. Zo’n campagne is Behind the Brands, waarbij de tien grootsten uit de voedingsindustrie een score kregen op een aantal punten, en de aanmoediging zich daarin te verbeteren. Als grote internationale speler zit Oxfam mee aan tafel bij onderhandelingen rond allerlei thema’s: klimaat, landroof, wapenhandel … Vandaar de extra Oxfam-kantoren in de steden waar belangrijke instellingen gehuisvest zijn (VN, WTO, EU, AU …). Tegelijk voeren ze actie op straat, door b.v. mee de treinreis naar de klimaattop in Warschau te organiseren.

Al vroeg kwam er bij Oxfam meer aandacht voor samenwerking met lokale partners. Hulpgoederen worden zo veel mogelijk ter plaatse of in buurlanden aangekocht, zodat de lokale economie niet lijdt onder de aanvoer van gratis spullen van ver weg. Samenwerking met het lokale middenveld is bovendien interessant voor beleidsbeïnvloeding in het zuiden.

Het best kennen de meesten Oxfam natuurlijk van de Wereldwinkels. Het begon in 1948 met de Oxfam Gift Shops, die gedoneerde spullen verkochten voor het goede doel. Daarnaast kwam later het concept van de eerlijke handel als motor voor duurzame ontwikkeling, de verkoop van producten uit het zuiden. Zes van de huidige zeventien Oxfams wereldwijd, zoals u wel weet ook België, hebben een Fair Trade-afdeling.

Met de recente focus op het oprichten van nieuwe Oxfams in BRICS-landen is er nu al één land (Mexico) waar de daar voor de Wereldwinkels geproduceerde goederen ook binnenlands verkocht worden. Er zijn in de derde wereld namelijk natuurlijk ook zeer rijke mensen. Oxfam identificeerde de ongelijkheid, samen met duurzaamheid, als de twee belangrijkste uitdagingen van onze tijd. De voormalige Wereldbank-hoofdeconoom Joseph Stiglitz werd Oxfam-ambassadeur, en zet zich mee in voor een kleinere inkomenskloof.

In België is er al sinds 1964 al een Oxfam, de tweede buiten de VK, dit op initiatief van de Rode Baron Antoine Allard. In 1968 ging bij ons de eerste Oxfam Gift Shop open. Oxfam België omvat intussen zowel Oxfam Solidariteit, voor het werk in het zuiden en het noorden, als Oxfam Wereldwinkels en Oxfam Magasins du Monde. Stefaan Declercq, algemeen secretaris van Oxfam Solidariteit, was in onze studio te gast voor deze special.

Het startte ooit met voedselhulp voor Griekenland. De cirkel is nu rond, met binnenkort een Griekse tapenade in de Wereldwinkelrekken.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Podcast (d2): Play in new window | Download

Subscribe: Android | RSS

Ook in Afrika woedde de eerste wereldoorlog vanaf 1914. Lucas Catherine doet het vergeten verhaal van het -hoofdzakelijk zwart- Belgisch Congolees leger dat met succes  de Duitse macht in Tanzania bestreed.  Niet zonder de nodige verliezen want waarschijnlijk vielen er meer dan 30.000 doden aan de Belgische kant. Hoofdzakelijk dragers die wegens het gebrek aan infrastructuur ingezet werden om de bevoorrading te verzekeren.

Momenteel loopt een fototentoonstelling in Oostende over de strijd van het Belgisch koloniaal leger tijdens WO I en er werd ook een begeleidend boek uitgegeven.

Links:
– Boek “loopgraven in Afrika”
– Info over de fototentoonstelling in Oostende

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Daartegen zal Antwerpen Leefbaar (AL) volgende week aktie voeren.

Het gaat hierbij vooral over de -tijdelijke, maar langdurige- vernietiging  het Sint-Annabos en ‘t Zand.
Verder wordt ook het gebied van het Vliet en het Rot definitief aangetast door een verbreding van de autosnelweg tussen beide groengebieden.
De problematiek van de Middenvijver staat eigenlijk los van het Oosterweeldossier en gaat over het feit dat de stad een vergunning wil verlenen aan Docking Station voor de organisatie festivals op het Midenvijverterrein; zonder vast te leggen hoeveel het er mogen zijn.
Voorts gelooft Michel Maes niet dat het mogelijk is de Konijnenpijp in de toekomst voor te behouden voor lokaal verkeer, zoals gesteld, en zal er in de woonzone veel verkeersoverlast komen.
Tenslotte zal de recreatiezone van het Noordkasteel voor de helft fysiek verdwijnen en waarschijnlijk helemaal onbruikbaar worden wegens de hoge luchtvervuiling tengevolgen van de Oosterweelknoop.

De kritiek van Michel Maes van Antwerpen Leefbaar staat in schril contrast met de retoriek van de overheid over het “Scheldepark“.

Antwerpen Leefbaar (AL)  is dus vernietigend voor de Oosterweelplannen van de Vlaamse regering maar is ook minder enthousiast over het overkappingsproject van Ringland omdat ook Ringland voor een verdere toename van het verkeer zal zorgen.
AL is ‘hoegenaamd geen tegenstander van het Meccanotracé’. Nochtans geeft het MER rapport aan dat ook volgens het Meccano-alternatief  het Sint-Annabos een slibstort wordt. Zie extract uit het MER Deelrapport 2 HIER. Maar ook  Meccano is niet prioritair voor AL. Voor hen moet vooral ingezet worden op beter gebruik van de bestaande wegen,  Elektrische auto’s en openbaar vervoer. “Maar als er dan toch een nieuwe scheldekruising moet komen dan kiezen we voor het ARUP-SUM tracé“.

Het ARUP-SUM tracé kwam uit de ARUP-SUM  studie van 2009 als beste alternatief maar werd niet voorgelegd en dus niet opgenomen in de meer recente en meer gedetailleerde, maar ook minder onverdachte,  Oosterweel MER studie.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Nederland plant om binnenkort exploratie naar schaliegas te laten starten door o.a. de firma Cuadrilla.   We bellen met David Dessers van milieuorganisatie Climaxi.

De grenszone in Noord-Brabant zou kunnen een hot-spot worden van schalieboringen (zie kaart links). Volgens Desser zou het kunnen gaan over niet minder dan 300 boorputten.  De burgemeesters van de grensgemeenten aan de Belgische kant hebben bezorgdheid geuit en hun ongenoegen laten blijken over het feit dat ze niet betrokken werden bij de procedure. Voorlopig lijkt het er echter niet op dat Vlaanderen protest gaat aantekenen bij Europa.

Vlaanderen moet voorlopig niet weten van schaliegasboringen, maar heeft wel een vergunning gegeven voor de exploratie van gas uit oude steenkoollagen.

Links:
– Onze vorige uitzendingen over schaliegas en -olie: HIER
– Eerste Gasland-documentaire van Josh Fox: HIER 

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Na jaren het relatief goedkoopste festival geweest te zijn, koos Sfinks Mixed er vorig jaar voor om helemaal gratis te worden. Qua bereikbaarheid ging het festival er op vooruit, met tram 15 die nu vlak voor de Sfinks-inkom in Boechout stopt. Deze twee factoren resulteerden samen in veel meer jongeren en, nog meer dan voorheen, jonge gezinnen op de wei. Het lukte financieel, dus ook dit jaar kunt u er eind juli zonder inkom te betalen van de welbekende wereldse en ontdekkingsreizerige sfeer gaan genieten. We praatten met Patrick De Groote over de verschillende podia, van uitbundig tot ingetogen, van traditioneel tot werelds hip. Ook daarbuiten gebeurt er her en der op het terrein allerlei artistieks, dat niet altijd onder één Westers-analytische noemer (dans/circus/muziek …) thuis te brengen is. Bijzonder dit jaar: in de Praatbarak, waar artiesten in een verstaanbare taal hun verhaal komen doen, komt er ook een hele reeks parlées over Congo. Let wel: het festival dient nu inkomsten te puren uit de eigen horeca, dus uw picknick-mand en drankvoorraad kunnen niet meer mee het terrein op. Consumptie-bonnetjes en ook camping-plaatsen zijn op voorhand online bestelbaar.

Sfinks Mixed: donderdag 24 t.e.m. zondag 27 juli 2014 in Boechout bij Antwerpen

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Wat, een poppenpark?! Neeee en POP-UP-park! Met name in de Kerkstraat, waar één van de initiatiefnemers al jaren vanop zijn werkplek alsmaar verlekkerder naar dat mooie stuk braakliggend terrein aan de overkant zat te kijken. De eigenaar daarvan was wel in voor een uitleen-zomer. Een clubje van zo’n twintig vrienden ruimde op, snoeide, en voorzag de plek van enig meubilair. En ziehier: Bar Attak. Gisterenavond (vrijdag) was er al een première voor de medewerkers- en vriendenkring, waar de buren heerlijk instemmende geluiden kwamen maken. De openingsuren zijn dan ook niet om van wakker te liggen, want door de week sluit de boel om 22u, in ‘t weekend om middernacht. Enfin, dat is voorlopig het idee, net zoals ook ideeën rond een wekelijkse volkskeuken, akoestische concertjes en kindervoorleessessies nog zwevende zijn.

Donderdag kunt u uw suggesties kwijt op de Echte Opening, als u tenminste op facebook zit, alwaar het startuur aangekondigd zal worden.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

We belden noorderbuur Boyan Slat in Griekenland, waar zijn bijzonder verhaal een paar jaar geleden begon. Hij was toen zestien en, net als nu, op vakantie. Bij het duiken merkte hij plots hoe gruwelijk veel plastic er door het water zweefde. Dat probleem nam hij als onderwerp voor een werk op school. Hij ging er ook daarna nog zo volledig in op, dat hij intussen zijn studie zo heeft gelaten en zich helemaal bezig houdt met zijn oceanen-opruim-project, The Ocean Cleanup.

Sinds zijn TEDx-praatje hierover vorig jaar viraal ging, kreeg hij spontaan van alle kanten de nodige praktische, wetenschappelijke en materiële ondersteuning aangeboden, zodat nu fase 1 (technische & financiële haalbaarheidsstudie) afgerond is. Fase 2 heeft als doel over een paar jaar een proefversie te laten draaien. De crowdfunding hiervoor loopt vlotjes. Voor fase 3, de eigenlijke uitvoering, zouden eigenlijk internationale instellingen enthousiast behoren te zijn. Het project werd alvast vermeld in de openingsspeech van de eerste bijeenkomst van de nieuwe VN-Milieudeputatie (waarover ook vorige week al een interview). Klik hieronder, luister, en leer nieuwe termen als bijvangst en neutraal drijfvermogen.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

In de studio, niét op de foto: Ijslander Már Wolfgang Mixa, verbonden aan de Universiteit van Reykjavik. Hij werkte voorheen in het bankwezen, in de VSA en vanaf 1997 in Ijsland zelf, en vertelt ons over de aanloop naar de crisis.

Tot 1994 was het Ijslands bankwezen uiterst rigide gereguleerd en volledig gericht op de binnenlandse economie. In dat jaar werd Ijsland lid van de Europese Economische Ruimte, wat versoepeling met zich meebracht. De overstrakke regels en afhankelijkheid van politieke connecties vielen weg, interbancaire leningen werden ingevoerd en lieten massa’s slapend geld bougeren, goede zaken-ideeën kregen een kans, men begon op de beurs en in het buitenland te investeren, dan kwam het internet(bankieren) snel op … Mixa: “Dat gaf het effect dat je ziet als koeien na een winter op stal in de wei gelaten worden”. Die eerst jaren betekenden dan ook een enorme vooruitgang.

Continue reading →

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Drie generaties in de studio: Mia Grijp, dochter Rebecca Huys, en daarvan-de-dochter Otis. De twee eersten studeerden af aan de inmiddels verdwenen Studio Herman Teirlinck, de jongste repeteert sinds een paar jaar mee. Mia was na haar studie 21 jaar ‘gewoon’ actrice, maar het van de maatschappij geïsoleerde acteursbestaan beviel haar steeds minder. In 1995 voorzag een verlichte cultuurschepen in het kader van de eerste editie van de Zomer van Antwerpen een jaarbudget voor haar eerste project, Sering en Vlag, een voorstelling met deelnemers die gevonden werden via Payoke, Sint Amadeus, armoedeorganisaties, thuislozenzorg … aangevuld met wat acteurs van de KNS. Voor dat jaar kreeg ze ook een kantoortje ter beschikking bij de stadsschouwburg, en kon de groep repeteren in de ruimtes van het Ballet van Vlaanderen. ‘s Zomers huisden en speelden de deelnemers, een groep van zo’n vijftig mensen tussen de 7 en de 80, dan een paar dagen in de Sanfte Strukturen. In juni 1996 kwam het intussen opgerichte Sering vzw terecht in het gebouw waar ze nog steeds zitten, al ziet de voormalige garage er nu wel héél anders uit.

In 2003 zorgde Bert Anciaux voor officiële erkenning van de sociaal-artistieke praktijk, in 2006 werd die verankerd in het Kunstendecreet. Sindsdien zijn er heel wat gelijkaardige initiatieven bijgekomen.

Via ICAF kwam Sering in internationale samenwerkingsverbanden terecht. Zo ontstond de Virtuele Carrousel, kwam onlangs nog Hector Aristizábal in hun zaal lesgeven en spelen, en is Sering één van de zes partners in het Europees Gruntvig-leerpartnerschap Grey Matters, waarvoor ze net nog op ontmoetingsweek gingen in Berlijn. De daaraan gekoppelde Sering-voorstelling Ons Verhaal zal in oktober in première gaan.

Sinds vorig jaar zijn de stadssubsidies weggevallen, maar daar zitten de Seringen lekker niks mee in: ze sleutelen daarentegen ijverig aan iets geheimzinnigs met de naam Sering 2.0 …

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

Podcast (d2): Play in new window | Download

Subscribe: Android | RSS

Verschillende organisaties en burgerinitiatieven in Detroit ageren momenteel heftig tegen een minstens even heftige evolutie: zo’n 300.000 gezinnen worden, aan het tempo van een paar duizend per week, droogweg van de waterleiding afgesloten. Kunt u zich voorstellen: niks meer uit de keuken- of badkamerkraan, de wc niet kunnen doorspoelen? De beslissing om iedereen die meer dan $ 150 schuld had geen afbetalingsschema meer toe te staan, maar zonder voorafgaande verwittiging af te sluiten, werd niet genomen door de Detroit Water and Sewage Department zelf, maar door de emergency manager die de staat Michigan in maart vorig jaar aan de stad Detroit oplegde. Diezelfde man verklaarde om te beginnen de hele stad prompt failliet, en trekt vol de kaart van de privatisering van publieke diensten. Het zijn dan ook geen stadswerknemers die de afsluitingen ter plekke komen uitvoeren, maar lui van privéfirma’s. De prijs van het water is sinds de start van de financiële crisis al meer dan verdubbeld, doordat de DWSD hierbij veel geld verloor. Mogelijk had ook de gigantische leegloop, waarbij dezelfde infrastructuur wel onderhouden moet blijven, er iets mee te maken. Detroit kent verder een zeer hoge werkloosheid en verlagende lonen, dus ook veel mensen met onbetaalde rekeningen. Op VN-niveau werd de situatie in Detroit al als een schending van de mensenrechten beschreven, en er wordt geijverd voor sancties tegen de VS omdat ze er niet in slagen de minimum-levensstandaard van bevolking in ere te houden.

We belden met Abayomi Azikiwe van de Moratorium Now Coalition. Zij organiseren al maanden elke vrijdag een protestmars tegen het van buitenaf opgelegde extreme bezuinigingsbeleid, en volgen ook dit dossier goed op.

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS

De tot Belg genaturaliseerde Marokkaan Ali Aarrass werd in 2010 door Spanje overgedragen aan Marokko dat zijn uitlevering gevraagd had wegens verdenking van  steun aan terroristische  organisaties. Een jaar later werd hij er, na bekentenis, veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf. Die bekentenis kwam er na zware foltering.

Ook Spanje, waar in 2004 de zeer dodelijke  Atocha-aanslag plaatsvond, verdacht Aarass ervan om mee te werken met terroristen; hij zou wapens geleverd  hebben aan een groep rond Abdelkader Belliraj. In 2006 startte Spanje een onderzoek (geleid door Baltasar Garzón)  en in 2008 werd  Aarrass ook gevangen gezet. Het onderzoek werd in 2009 echter gesloten wegens gebrek aan bewijs, meldt Amnesty International. Toch bleef Aarrass onder arrest in Spanje dat hem dan dus in 2010 uitleverde aan Marokko waar hij door marteling tot bekentenissen gedwongen werd.
“Spanje is tegen de adviesen van de VN en Amnesty International (AI) ingegaan op het uitleveringsverzoek. Het risico was heel groot dat hij geen eerlijk proces zou krijgen en gefolterd zou worden, en dat is dan ook gebeurd” zegt Lore Van Welden van AI.

België is niet zeer gemotiveerd om de landgenoot consulaire bijstand te geven, officieel omdat Aarras ook de Marokkaanse nationaliteit heeft. “België beroept zich daarbij op een verdrag van 1930, maar is verouderd en in conflict met lezingen van het verdrag door de VN. Bovendien gaat het hier over foltering, wat absoluut verboden is volgens internationaal recht. De Belgische autoriteiten hebben een absolute picht om bijstand aan te bieden. Maar België zou ook politieke druk moeten uitoefenen.”

Volgens AI staat deze zaak los van de uitlevering van ‘gewone’ Marokkaanse kriminelen aan hun thuisland. ” Het is niet zo dat alle gevangenen in Marokko gemarteld worden. Je moet het geval per geval bekijken. De toetstand is veel verbeterd na het aantreden van koning Mohamed VI. Maar er blijft een ernstig probleem wat betreft de behandeling van mensen die van terrorisme verdacht worden, en ook voor mensen die voor meer autonomie in het zuiden van het land pleiten.”

Links:
– AI Persdossier Ali Aarras: HIER
-AI dossier foltering in Marokko: HIER

Podcast: Play in new window | Download

Subscribe: Apple Podcasts | Android | RSS